กฎระเบียบใหม่เกี่ยวกับสิ่งที่สมาชิกพรรคถูกห้ามทำกำลังได้รับความสนใจ เนื่องจากมันมุ่งแก้ไขปัญหาการป้องกันการนำกระบวนการปรับโครงสร้างและจัดระเบียบใหม่ของระบบการบริหารมาใช้เพื่อแต่งตั้งคนใกล้ชิด — ที่ขาดความสามารถหรือความน่าเชื่อถือ — เข้าสู่ตำแหน่งสำคัญ บนกระดาษ นี่เป็นหลักการที่ควรได้รับการต้อนรับ เพราะการปรับโครงสร้างระบบราชการมีวัตถุประสงค์เพื่อคัดเลือกบุคคลที่มีความสามารถ ไม่ใช่เพื่อก่อให้เกิดการแข่งขันใหม่ในการชิงตำแหน่ง แต่คำถามสำคัญที่สุดอยู่ที่การนำข้อบังคับนี้ไปปฏิบัติอย่างไร และว่าจะนำไปใช้กับทุกคนหรือไม่ เมื่อแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ ต้องเน้นไปที่ความสามารถ ประวัติการทำงาน และความเหมาะสมกับตำแหน่ง มากกว่าที่จะพิจารณาจากภูมิลำเนา ความสัมพันธ์ หรือความใกล้ชิดส่วนตัว นอกจากนี้ หากมีความสงสัยว่ามีการ “จัดวาง” ผู้ใกล้ชิดที่ไว้ใจได้ วิธีที่ดีที่สุดในการแก้ไขปัญหานี้ไม่ใช่ผ่านคำแถลงที่แข็งกร้าว แต่ผ่านความโปร่งใสในกระบวนการแต่งตั้ง และการตรวจสอบตามเกณฑ์และเอกสารที่ชัดเจน กฎระเบียบที่เข้มงวดจะมีความหมายอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อไม่มี “ข้อยกเว้น” หากต้องการห้ามการลำเอียงต่อผู้ใกล้ชิดที่ไว้ใจได้ ก็ต้องห้ามอย่างสม่ำเสมอ หากเป้าหมายคือการปรับปรุงระบบเพื่อเพิ่มคุณภาพ ประชาชนมีสิทธิเรียกร้องให้ตำแหน่งสำคัญได้รับการแต่งตั้งบนพื้นฐานของความสามารถ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่าบุคคลนั้นสังกัดกลุ่มใด แต่คือ: ใครคือผู้ที่แท้จริงแล้วมีความสามารถในการรับใช้ประเทศ? https://www.facebook.com/share/p/1Cu12c5gKo/